Voordat hij naar de stad kwam,
bad ik tot de goden dat ze mij zouden verlossen
uit de handen van mijn Meester.
En in u werden mijn gebeden beantwoord.
Dan zie het als terugbetaald, door ver van mij weg te blijven.
En mannen als mij.
Spartacus laat een aantal gevangenen vrij uit Sinuessa.
Je gaf hulp aan de man
dat u beroofde van het leven uw man,
om je eigen leven te redden?
Iets wat ik opnieuw zou doen , als dat nodig is.
Je vader houdt van je, Tiberius.
Nee, hij nam iets van me weg.
En ik zou
iets van hem terug willen.
Excuses, broeder.
Ik wilde niet dat je zo eindigde.
We zijn verraden!
We moeten de poort openen en de stad heroveren!
Verdomde verrader.
Nee, ik ben een verdomme Romein.
Heb ik je niet verteld dat je moest vluchten?
We moeten de poort houden!
Er zijn er te veel!
Terugtrekken!
Welkom in Sinuessa.
Waar kwamen ze verdomme vandaan?
De poort is gevallen!
We zijn verraden.
Verdomme!
Ik was een dwaas voor het vertrouwen van Heracleo.
Heracleo?
Het was Lyciscus die ons veraadde.
Hij hielp de verdomde Romeinen.
Kloten troep!
Dat was de reden waarom hij de Ciliciërs hielp.
Ze hebben ons ook verraden?
Waar is Nasir?
Met Lugo meegegaan om te waarschuwen .
Ik moet hem vinden.
Carry we moeten praten over de noordelijke poort.
We moeten alles doen voor de veiligheid van de nok.
Je wilt dat we vluchten?
Ik wil dat we leven.
Dan moeten we vechten en hier standhouden...
wat Crassus heeft ingenomen op dit moment.
Wij zijn niet voorbereid om tegen hem te vechten in de straten.
Evenmin zullen onze aantallen door de Noordelijke poort kunnen
voordat hij daar gearriveerd is.
Ik zal voor afleiding zorgen, en de benodigde tijd winnen.
Met welke middel?
Ik heb geen flauw idee.
Nee, ga met de anderen,
Ik zal de Romeinen afleiden...
Dit is geen verzoek!
Je leidt deze mensen.
Als je faalt zou het fataal zijn.
Mijn slagen is van mindere zorg.
Wel van belang voor mij.
Gannicus...
Ga!
Ik zal je vinden wanneer het gebeurt is.
We zullen wachten zo lang als wij er toe in staat zijn, broeder.
Jij verdomde gek.
Ga niet dood.
En jij ook niet.
Ga met hen, snel.
Ga.
Mijn slagen is van minder belang dan de jouwe.
Blijf dicht bij me.
Ik zou deze avond niet begroeten als onze laatste.
Ben je gek geworden?!
Castus kwam om te helpen!
Hij en zijn volk steunen alleen die verdomde Romeinen!
Ik weet niet waarover je spreekt!
Ik werd wakker uit mijn dronkenschap en zag mijn broeders verdwenen.
Hij had de hand hier niet in.
Agron...
Er komen er meer.
We moeten gaan.
Probeer een wapen te pakken,
en ik maak je verdomme dood.
We gaan voor de nok.
Ga!
Niet echt een plan, toch?
Als je een beter plan hebt,zeg het dan.
Gannicus...?
Jupiter verdomme.
Waarom ben je nog in de stad?
Ik was op weg om te gaan toen de Romeinen kwamen.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Gannicus.
Niet huilen.
Blijf aan mijn zijde, en maak geen geluid.
Of we zijn dood.
Ga!
Ze geven de hoop op en zetten de stad in brand.
De rebellen hebben de villa in brand gestoken.
Drie eeuwen van beschaving vernietigd....
Roep hen terug en ga in de richting van het bevolen pad.
Commandant.
Spartacus probeert alles in brand te steken
en u roept uw mannen terug?
Ik heb een plan,
en wijk er niet vanaf.
We gaan naar de noordelijke poort!
Formeren!
Gelijk tempo zonder onderbreking!
Snel! Schiet op!
Ga verder!
Donar!
Als ik sterf,
wil ik mijn laatste moment met jou delen.
Velen zijn gedood deze nacht.
Jij zult er niet bij zijn.
Houd gelijke tred!
Spartacus!
Castus.
Jij vuile verrader.
Hij wist hier niets van.
Volgens zijn eigen verdomde tong.
Dit is niet de tijd om ruzie te maken!
Bind zijn handen vast en leid hem door de poort
met de anderen.
Wie kan vechten neemt de achterste positie
en jij naar de nok!
Neem hem!
Snel, en keer niet terug!
Terugtrekken!
Allemaal door de poort!
Wacht!
Aanvallen!
We moeten de poort achter ons sluiten!
Crixus!
Ga!
De man die je zoekt.
Spartacus!
Grijp hem!
Zelfs de goden verlenen ​​ hulp aan die verdomde man.
Ze vertragen, de onvermijdelijke val.
Breng de ram hier heen.
Schildwachten bewaak de poort!
Achtervolgen we ze niet?
Na verloop van tijd.
Ontdoe de stad van iedere volgeling
die nog kan ademen.
Zodat we ze kunnen beroven van hun viering
van een glorieuze overwinning.
Rot op met je vogeltje, jij Romeinse kut.
Doorzoek alles.
Ga door.
Doorzoek alles!
Geef de mannen rust en een maaltijd.
Morgen bij het dageraad marcheren ze naar de nok.
Wat gebeurd er met het volgelingen kamp
en de vrijgelaten Romeinen door Spartacus?
Worden ze binnen de veiligheid van stadsmuren gebracht?
Alleen soldaten zijn binnen toegestaan.
Iedere gepakte word
geëxecuteerd in het zicht.
Ik wil geen straten met dode lichamen van rebellen
nog in het geheim onder ons.
Over het aantal word nagedacht.
Bericht dit je mannen en zorg ervoor dat ze naar
de villa gebracht worden.
Commandant.
U keert terug naar uzelf, Caesar.
Een zeer welkom aangezicht.
Ik prees hem alleen voor zijn vermogen
om zich moeiteloos onder een pak wilde honden mengen.
Een zieke overweging was
dat als Crassus dit niet had bedacht.
Ik voor altijd spijt zou hebben over de twijfel die ik had.
De Senaat zal zeer blij zijn
over het nieuws van de bevrijding van Sinuessa en Valle.
Wacht voor u terugkeerd naar Rome,
met de viering door slachting.
Executies?
Als de nacht ons begroet.
Ik heb èèn van de mooiste villa's gereserveerd
voor u om te rusten en voor een bad,
tot dat moment.
Een onverwacht gebaar, toch zeer gewaardeerd.
Dank.
Arrogante kleine lul.
Helemaal mee eens.
Toch houdt is hij het oor van de Senaat,
en ik zou hem graag tevreden zien
ter versterking van ons overwinnings verhaal naar Rome.
U spreekt weer over een overwinning omgeven met een kritisch oog.
Spartacus leeft nog ,
met aanzienlijke krachten helpen hem over de Melia bergkam.
Er is geen ontsnappen mogelijk aan de bergkam.
Het is onbegaanbaar.
Woorden die waarschijnlijk de dwaas Glaber sprak
toen hij de rebel gevangen had op de Vesuvius.
Je gelooft dat ik een dwaas ben?
Ik denk dat u een man bent van eindeloze mogelijkheden,
hun gek makend en tot schande van Gordiaan.
Dank je voor je lof.
Nu terug naar de verontrustende gedachten,
en laten we er over spreken.
De opstand heeft een fatale klap geleden.
Tijdens de viering zou ik degene willen eren die er de hand in had.
Zou dat het hoofd zijn van Thracisch
opgespiesd als getuige voor dergelijke lauweren.
Houd vast aan geduld,
iets wat ons dit heeft gebracht
waar we nu staan ​.
En zal binnenkort aanspraak maken op Spartacus
en al diegenen die nog steeds zijn schaduw volgen naar de ondergang.
Niemand is hier.
Gaan ze weg?
Niet iedereen.
Er zijn duizenden in de straten.
Degenen hierboven spraken van de overwinning,
we hebben grote verliezen geleden.
De combinatie met de vloek van Spartacus ontgaat hen.
Hij is een lastige man om te doden.
Ik heb het zelf een keer geprobeerd.
De goden waren hem gunstig gezind.
En zegenden ons ook.
Ze pissen op ons
en jij verwelkomt het als koele regen.
Wij leven nog.
Omdat jij daar voor zorgt.
Waar Ik vertrouwen in heb tot in het donkerste uur.
Ik wou dat ik hetzelfde vertrouwen had.
Je hebt dit al eerder gedaan.
Mijn meester bracht vele wonden toe aan zijn slaven.
Ik verzorgde vaak de verwondingen.
Wie verzorgde die van jou?
De commandant toonde vriendelijkheid.
Wist hij het?
Hij was als een broer voor mij.
Excuses.
Je dode de man die zijn leven nam.
De man die mijn leven ontnam,
stukje bij stukje in de tijd gedurende een aantal jaren.
Zou willen dat het verschil gemaakt had.
Jij hebt alles verbeterd.
Wacht!
Bevrijd haar van de touwen.
Deze vrouw is geen verdomde slaaf.
Ik ken u.
Ja toch?
U heeft mij eerder gezien
als weerspiegeling van de man voor je.
Ik was heimelijk onder de rebellen,
met baard en liegend.
U was samen met Crixus en zijn beesten
toen ze mijn volk afslachten,
gebonden in ketens.
Een daad waar ik veel spijt van heb.
Maar geboren uit noodzaak.
Ik kon niet riskeren
dat ontdekt werd dat ik de Ciliciërs voor onze zaak won.
In de oorlog doet men alles om te overleven.
Een last die niet onbekend is.
Crassus heeft gezegd.
Dat u moet worden voorzien van een goede maaltijd en badend in rozenwater,
in de villa wat ooit uw huis was.
Kom.
Excuses.
Ik kwam hier niet om je te laten schrikken.
Recente gebeurtenissen maakten me angstig.
Zet de bezorgdheid opzij.
De stad is ingenomen,
en ik ben ongedeerd.
Een grote overwinning.
Èèn die gevierd moet worden,
Ik wil graag dat jij er bij bent.
Ik blijf hier bij jou?
Zou je dat fijn vinden?
Buiten het vertellen.
Er is geen reden tot tranen
op zo'n dag.
Ze zijn van vreugde,
om bevrijd te zijn van het volgelingen kamp.
Bevrijd?
Was het zo onaangenaam?
Ondraaglijk...
Dat is mijn fout.
Ik was Kore tot een zware last,
om een oor te krijgen voor mijn verdriet
door het overlijden van Sabinus.
En de hand die ik erin had.
Een man doet wat noodzakelijk is,
als de plicht hem roept.
Zoals alle soldaten moeten.
Kore trooste mij meer
dan je ooit zult weten.
Toch vrees ik dat mijn pijn,
haar sterk heeft aangegrepen.
Ik bid dat je niet al te fijngevoelig
bent om een dergelijke gewicht te dragen.
Ik ben geen soldaat in dit conflict.
Toch ook ik zal doen wat ik moet doen.
Ik ben je eeuwig dankbaar.
Zorg dat wijn en eten word bereid.
Ja, Meester.
Deze oorlog heeft haar voorgoed veranderd.
Zij is niet de enigste.
Ik ben er door gehard,
en de lessen die het heeft geleerd.
Ik had twijfels bij de afslachting
dat je redeloos zou worden.
Maar je herrijst, zoals de feniks,
het vuur van het doel vervuld je ogen.
En binnenkort krijg je je plaats weer terug
op mijn woord en via mijn wil.
Snel?
U overwoog om mij niet te
laten terugkeren in het legioen?
Ik wil, dat je aanwezig bent
bij de slachting van de mannen.
Het zal je verheffen
in de ogen van het legioen
om je te zien in deze hoedanigheid.
En maakt het gemakkelijker voor u
om weer het commando te voeren.
Een privilege dan.
En een gelegenheid om u te eren
en uw triomf.
Je vergist je in de bedoeling.
We zullen Caesar eren als de overwinnaar.
Er is geen liefde tussen ons verloren.
Er moet toch meer gedaan worden..
om een slimme man van rivaal naar een gewaardeerde bondgenoot te bewegen.
Caesar is gezegend door zijn naam,
en zal op een dag de zon te schande maken.
Maak vrede,
en koesteren in glorieus licht.
Hij krijgt alle respect verdiend die hij verdiend.
Menige jongen kan een oorlog voeren.
Maar aan het einde,
zal er een man ontstaan.
Het verwarmt mijn hart om jou dat te zien worden.
En ik ben wat u van mij gemaakt hebt.
Meer soldaten keren terug .
Ze wrikken aan hout en balken op zoek naar ongedierte.
Als we blijven, zullen ze ons dan niet vinden?
Zij zullen ons vinden.
Is er niets wat we kunnen doen?
Er is maar èèn ding.
Bidden.
Als er maar èèn terugkeerd,
neem dan je leven.
Het zal een verlossing zijn in vergelijking
met wat ze met jou zullen doen.
Een Rebel!
Hier!
Ik heb hem!
Ik begin te geloven in jou goden.
Laten we eens zien hoe ver ze ons brengen.
Falernian.
Een geur die ik herken.
Het is voor je vader.
Net als vele dingen.
De Commandant heeft veel aan zijn hoofd.
Nog meer zorgen
zou alleen maar een pijnlijke wond maken.
Staan al die jaren dat ik u heb verzorgd
nergens voor ?
Zij hebben mij veel troost gebracht.
Het zou zijn hart bedroeven,
om te zien dat je ons huis de rug toekeerde.
Of wreedste straf moest ondergaan...
als hij er ooit achterkwam hoe gewillig je bent
toen je jezelf aan mij gaf in een poging om mijn pijn te verzachten.
Als dolende woord uit je mond komen,
zal alleen lijden volgen.
Door de handen van de commandant.
Of de mijne.
En ik ben de volgende keer niet zo vriendelijk.
Je bent net een visioen.
Èèn die wedijveren met mijn eigen geliefde vrouw.
Het is als een droom, die herrees.
Kom.
Crassus wacht op uw gezelschap.
Ze is voorbereid,
zoals bevolen.
De laatste keer dat ik u zag,
verscheen u bezoedeld,
ontsierd door de rampen van de oorlog.
Nu bent u weer als het beeld van Venus zelf.
Dank.
Voor alles wat u hebt gedaan.
Ik zou verzaken,
als ik van geen verder nut was.
Ga naar uw kamer in afwachting van de viering.
U zult geschenken vinden,
die verdiend zijn.
U houdt een viering?
Slachting.
Ter ere van onze overwinning tegen de rebellen koning.
Excuses.
Ik ben bang dat ik nog niet op krachten ben...
Ik heb me niet voorgesteld dat u aanwezig zou zijn bij de viering.
Het is een zegen dat u nog leeft.
Geschonken door Spartacus zelf, was het niet?
Zoals ik het u gezegd heb,
ik sprak met de man alleen in de hoop
dat mijn volk zou worden gespaard.
Weet dat ik me niet schuldig voel.
Het gehele Rome echoot over
een opgeblazen legende van de brenger van regen.
Ik zou het echte verhaal graag horen,
van Spartacus de man.
Ik kende hem alleen als bezetter.
Ik probeer u niet in de val te lokken.
Maar ik hunker naar een eerlijke beoordeling van een waardige tegenstander.
Èèn die Ik binnenkort zal ontmoeten op het slagveld.
Spartacus lijkt...
niet het beest,
die men denkt dat hij is.
En in plaats van hoorns en geslepen klauwen?
Een gewond hart heeft.
Hunkerend om de schaal in evenwicht te brengen.
Ik weet van zijn vrouw,
en zijn dorst om het wreken van haar dood.
Nee, hij wordt niet gedreven door de dorst naar bloed.
Misschien was dat ooit zo,
maar nu...
Hij vecht voor wat hij gelooft dat rechtvaardig is.
Er is geen gevaarlijkere reden.
Hij zal niet stoppen.
Ik geloof niet dat hij dat kan,
zelfs niet als hij dat wenste.
Dan zijn hij en ik hetzelfde.
Elke gelooft dat hij de held is,
en de andere de schurk.
Het is voor de geschiedenis om te beslissen wie zich vergist.
Tot die dag,
spelen we het spel op het podium fortuin.
Als ieder van ons moet.
De stad is van jou, machtige Crassus!
ik wilde graag een overeenkomst over de prijs
voor het helpen terugbrengen in Romeinse handen.
U onderhandeld met deze verdomde troep?
Een erg dure.
Munt om Midas jaloers te maken worden naar je schepen gebracht.
Zorg dat jezelf ver verwijderd bent van mijn aanwezigheid.
Of zie de opkomst van morgen zon van de kust
in het hiernamaals.
Ik wil graag aan het eind van de nacht vertrekken.
Met alles wat mij is beloofd.
Ik ben een Romein.
Èèn die hulp gaf aan onze vijand,
om welke reden dan ook.
Je kunt dit niet doen.
Het is al gedaan.
Het is zeldzaam te zien , dat een man
zich aan zijn woord houd.
Wacht op het afgesproken uur,
en u zult de bittere waarheid ervan weten.
Mogen de goden u geven alles wat u verdient
machtige Crassus.
Zoals zij Heracleo verleend hebben.
Kom, mijn liefste.
Er zijn veel wonderen buiten deze muren
Ik heb lang naar u verlangt.
U wilt praten?
Tiberius.
Het verwarmt mijn hart,
u hersteld te zien van uw recente tegenslagen.
Kom, drink wijn, laat ons praten...
Ik heb maar weinig tijd.
Ik ben bezig met het voorbereiden van het feest ter ere van u.
Dank voor de moeite.
Is er iets wat u graag wenst?
Honingzoete wijn?
Geroosterde zwijnen?
Oesters geplukt uit de tuin van Poseidon ?
Ik zou alleen maar proberen om u te eren met een gift.
Als je mij eert.
Dit is Canthara.
Geboren ten oosten van de Nijl,
maar veroordeel haar daar niet voor...
Volgers zijn niet toegestaan ​​ binnen de stadsmuren.
Het is een geschenk van je vader.
Èèn die ik wil delen.
Heeft hij je bevolen om dit te doen?
Terwijl hij mij bevool om hulde te brengen aan u?
Terug naar meer bereidwillig vlees.
De jongen zet twist boven kut.
Ik geef de voorkeur aan de waarheid.
De commandant zou graag zien dat we samen werkten.
Ik vind ons ver daarvan verwijderd.
Als stervelingen van een god.
Er was eens een kleine groep rebellen
met ondersteuning van 100 man,
verloor zijn zwaard, en vluchtte.
Terwijl de anderen
in de kaken van het beest liepen,
zonder wapens, en haalden een hele stad neer
met sluwheid en een listige tong.
Help me bij mijn gedachten.
Waar sta jij?
Op een dag zal mijn titel aan mij teruggegeven worden.
En plaatst jou onder mij commando...
Ik heb te lang
de dreigende beschuldigingen uitgesteld.
En de kans die het brengt,
om een klein beetje respect te verdienen
voor degenen van ons die zich als soldaten gedragen.
En Tiberius?
Oesters.
De straten zijn overvol.
En daken alleen kunnen ons niet bevrijden uit de stad.
Gannicus...
Halt.
Ben onderweg.
De verrader leeft nog.
Ik sta onder bescherming van uw commandant.
Uw schip staat in de tegengestelde richting.
Ik zou breng kostbare lading
met het aanbieden van genegenheid,
alvorens de meedogenloos zee op te gaan.
Laat ze passeren.
Je kijkt naar mij alsof ik een monster ben.
Ben ik niet het gewenste lot?
Met een man in het hiernamaals,
wat voor leven zou u hebben onder de Romeinen?
Je bent een vrouw.
Niets beters dan een slaaf voor hen.
Ik schenk verhevenere achting.
Ik zou je nooit verkopen,
zoals Crassus heeft gedaan.
Ook zou ik je niet opsluiten in een kooi
en je laten misbruiken ,
zoals mijn mannen zouden doen.
Nee ..
Jij zult naast me staan,
als een koningin op de zee.
Mijn grootste schat.
En iedereen die ons pad kruist
zal weten, dat je bent van mij bent.
Heracleo, nee!
Nee!
Excuses voor de pijn die ik veroorzaak, mijn liefste.
Nee, nee!
Dat is het ergste mijn liefste.
Ik geloof het niet.
Het brengt vreugde om te zien dat je leeft,
mijn vriend.
Veel van mijn broeders ging het niet zo goed.
Een daad uit nood geboren,
en genomen met een zwaar hart.
Ik hield veel van Koning Spartacus en zijn metgezellen...
Tenminste, de meesten van hen.
Toen had ik een keuze
tussen een rijk leven, of een genadeloze dood sterven .
Wat voor een man van mijn soort,
geen keuze is.
Ik weet welke gedachten er door je heen gaan.
Dat we alleen maar stront-etende Ciliciërs zijn,
geen partij voor een god van de arena.
Misschien is dat waar, mijn vriend.
Misschien vind mijn zwaard je vrouw haar keel,
voordat ik dood ga.
Iets wat je moet waarderen
in zo'n delicate situatie.
Ze is niet mijn vrouw.
Sibyl!
Dus je geeft om de kleine, huh?
Maar het is jammer nu dat je haar vermoord hebt.
Nee!
Je bent gewond?
We moeten snel handelen voordat we worden ontdekt.
Wat is er met Laeta?
Wat is er met haar?
We kunnen haar niet achterlaten.
Ze is een Romein.
Ze zal niet met ons gezien worden.
Ik ben niets anders dan een slaaf.
Zoals jij ooit was.
Je bent echt begaafd je mannen te motiveren, Crassus.
Zoals alle grote leiders moeten kunnen.
Sta niet toe dat de Senaat jou mij als zodanig omschrijft .
Ze zouden je willen verscheuren op dezelfde manier.
Maak je geen zorgen om dergelijke gedachtes.
U zult hun dankbaarheid krijgen
over de klap tegen Spartacus,
en de herovering van Sinuessa en Valle
aan de rechtmatige eigenaars van haar burgers.
We zijn net begonnen!
Excuses, maar ik moet u corrigeren.
De burgers van deze mooie stad
werden allemaal gedood
door woede en rebellie.
Niet allen .
Allen van betekenis.
Wat te denken van de vrouw van de aedile?
Ze verliet deze muren, en kwam nooit meer terug.
Je zou de hele verdomde stad voor jezelf claimen ?
Een wijs man strijd niet alleen voor glorie.
De Senaat zal dit niet gemakkelijk sloikken
bittere nieuws van een dergelijke hebzucht.
Hebzucht is maar een woord van jaloerse mannen
van wat ze begeren.
Ze zullen er voorbij kijken
en ons de oorlogsbuit geven.
Ons?
Ik zou het fortuin delen, natuurlijk.
Misschien de villa waar u nu bent
en een deel van de belastingen die worden geïnd bij poort?
Als de Senaat
kon worden overtuigd dat we
een dergelijke gedurfde claim verdienen?
We hebben het onmogelijke gedaan.
Waarlijk, wij moeten er beloond voor worden.
Laten ons de laatste eerbetoon van bloed hebben,
ter ere van Gaius Julius Caesar!
Caesar!
Caesar...!
Romeinse kloten lafaards.
Weg met jullie zogenaamde gegeven zwaard
en eerlijke wedstrijd.
En wat zou jij doen als huldiging
met een dergelijke mogelijkheid, barbaar?
Dit spektakel is zeer gewaardeerd.
Maar de val van Spartacus is groter.
De slachting is tot een einde gekomen.
De rebelse koning zal spoedig volgen.
Commandant.
Geëerde gasten.
Wij komen samen deze dag om een man te prijzen
boven alle anderen verheven.
Een man behept met een dergelijke geluk
dat hij inderdaad gezegend moet zijn door de goden zelf.
In lijn van de traditie van de slachting,
de ultieme doding is het toppunt van de overwinning.
Zullen we Caesar het voorrecht geven
van het leveren van de fatale klap,
met het zwaard van staal
in een oorlog die hij begon met
sluwheid?
Caesar! Caesar!
Caesar...!
Je kiest je woorden met zorg.
Zoals iedereen dat moet, in een dergelijke positie.
Deze man zal niet worden gedood ter ere van Caesar.
Of het huis van Crassus.
Hij zal gedood worden ter ere van de glorie van Rome!
Glorie voor Rome!
Dood hem!
Wacht!
Het is de wil van de goden,
dat dit beest vrij van ketenen zal zijn.
Zodat ik mezelf waardig kan bewijzen
voor de lof geschonken aan mij door onze commandant...
en zijn jongen.
Kom dan.
Laat ons zien wat een echte uitdaging
rebellie biedt.
Ze houden een viering?
Executies, voor degenen onder u
die nog leven.
Ik wil bloed in hun naam,
op een dag.
Blijf in de steegjes en kleine straten zoals ik doe.
En misschien blijf je leven om het mee te maken.
Als deze man staat voor allen van de rebellie,
kan viering voorbarig zijn.
Laten we deze man zijn dood dienen
als voorbode voor het lot dat wij
Spartacus zelf zullen toebrengen!
Goed gevochten, broeder.
Arogante lul, jij Romeinse stront.
Ziet!
Hun grootste krijgers
nemen hun eigen leven in angst voor Caesar!
Caesar!
We halen het niet.
Kan je rijden?
Ik heb het gedaan.
Blijf in de buurt.
We zullen niet terugkeren voor u.
Jij daar.
Ik dacht dat Heracleo maar èèn vrouw had.
Hoe kwam hij aan deze?
Ga!
Luid het alarm, Jij waardeloos stuk stront!
Sluit de poort!
De rebel ontsnapt! Beman de poort!
Waarom gaan we hem niet achterna?
Moet die verdomde Julius Caesar risico,s
nemen om elke rebel zelf te doden?
Om de nok 's nachts te proberen te bereiken
is in ons nadeel.
En tegen de is hij verdwenen als de wind
met Spartacus en de rest
van zijn opstandige hordes u liet ze ontsnappen.
Ik heb niets toegelaten
dan de illusie van hoop.
Wanneer de zon opkomt
zullen mijn legioenen beginnen aan de laatste mars,
aangespoord door de angst van afslachting
en dromen over glorie
door viering ter ere van jou.
Spartacus is niet gek.
Je verwacht dat hij wacht in de gevallen sneeuw,
voor u tijd om te komen en zijn einde aan te kondigen?
Dat is precies wat ik verwacht.
We kunnen hier niet blijven.
Wat wil je dat we doen?
De vleugels uitslaan richting de warme aarde
de verdomde Apollo omhelzen?
We moeten omdraaien en Sinuessa heroveren.
De stad is verloren.
Zoals wij dat ook zijn,
als we niet handelen.
Verdom de goden.
En ik geloofde mezelf dat ik een moeilijke man was om te doden.
Spartacus!
Je komt met een gevangene.
Laeta staat gelijk als jij en ik,
onder het juk van de Republiek.
Ze kan blijven leven,
als haar wonden worden verzorgd.
Zie het als gedaan.
Lugo.
Het is een wonder dat wij nog leven.
De goden zelf moeten notie hebben genomen
van de gebeden,
Om ons naar een ander eind te leiden.
Ik ben bang dat ze het alleen vertraagd hebben.
Hoe is zoiets mogelijk?
Niets is onmogelijk
voor de rijkste man in de Republiek.
Crassus.
Het was altijd zijn bedoeling,
ons te vangen op deze bergkam.
Hij zal uit de stad marcheren met zijn legers achter ons aan.
En als hij komt...
De dood zal in zijn kielzog volgen.
translation: Renne Rus ; trysocio